کاهش هزینه ها

اگر کتاب “سیستم تولید تویوتا” را خوانده باشید مطمئناً در صفحات پایانی آن این جمله ی “تائی چی اوهنو” که اگر مهندسی صنایع از پَسِ کاهش هزینه ها برنیایند به هیچ دردی نمی خورد( با همین صراحت) را هم خوانده اید. حرف درستی است. به نظر این حقیر اگر قرار باشد وجه تمایزی میان مهندسان صنایع و دیگر مهندسان بیابیم از هر مسیری که برویم (بهینه سازی یا افزایش بهره وری یا بهبود بازدهی یا …) نهایتاً به همین کاهش هزینه ها می رسیم.

نقل معروف دیگری نیز هست که می گوید “هزینه ها را محاسبه نکنید آن را کاهش دهید”.این نقل مزید بر آن جمله ی آقای اوهنو مسیر حرکت را به درستی نشانمان می دهد. هدف اول و آخر هر کداممان – به عنوان یک مهندس صنایع – باید کاهش هزینه ها باشد. اما چگونه؟

برای کاهش هزینه ها دو رویکرد اصلی وجود دارد. نخست رویکرد “صرفه جویی” که اساسش بر شناسایی و حذف هزینه های غیرضروری و نیز کاهش برخی هزینه های ضروری استوار است. دیگر، رویکرد “بهبود مستمر” است که قدری ظرافت ها و پیچ و خم های بیشتری دارد و حوصله و زحمت بیشتری می طلبد و صد البته به نسبت زحمتی که دارد نتایج ماندگارتری نیز در پی دارد.

این که باید کدام رویکرد را در پیش گرفت بستگیِ مستقیمی به وضیعت فعلی سازمان موردنظر دارد. اگر نتایج فوری و کوتاه مدت می خواهید رویکرد صرفه جویی گزینه خوبی است و چنان چه به دنبال کارِ اساسی کردن هستید روی رویکرد بهبود متمرکز شوید. با این وجود صاحب نظران و اهل فن هر دو رویکرد را در کنار هم توصیه می کنند.

پست های مرتبط :